ذوالقرنين

کتاب ارزشمند اشمیت درباره تخت جمشید

zulqarnain — Mon, 06 Oct 2008 17:17:03 GMT

درود بی‌کران بر همه دوستان نیک اندیش

برای جبران این همه بد قولی و کم نگاری، بهترین کار را در این دیدم که کتاب ارزشمند دکتر اشمیت (ERICH F. SCHMIDT) را برای شما دوستان پیشکش آورم. در یادداشت پیش برای رسوا کردن ناصر بناکننده یا همان پورپیرار جعلی، عکسی را از این کتاب برای شما ارائه نمودم. حال عاقلانه به نظر میرسد که همه ما این کتاب را در دسترس داشته باشیم و آن بهرمند گردیم.

این کتاب از انتشارات دانشگاه شیکاگو میباشد و امید است اقدام آنها در انتشار الکترونیکی این کتاب همچنان پایدار باقی بماند. چنین سیاستی ممکن است همانند سیاست انتشارات CAB یا CRC تغییر کند و دوباره منافع مادی را بر معنوی ارجح قرار دهند.

به هر روی، کتاب Treasury of Persepolis & Discoveries in Homeland of Achaemenians را که در سال 1939 منتشر شده است برای شما ارائه میکنم. کتاب حاوی اطلاعات بسیار نیکویی راجع به تخت جمشید است.

برای اینکه همگان بتوانند کتاب را به راحتی دریافت کنند، آن را به چندین بخش خرد کردهام تا همه بتوانند با هر سرعتی آن را دانلود کنند و استفاده کنند. در چنین مواردی اینگونه رسم شده است که فایل را به صورت چند تکه زیپ کنند. از این کار خودداری کردهام زیرا با نداشتن تنها یک بخش از فایل زیپ شده در واقع کل فایل را ندارید. همچنین برای آن دسته از دوستان که به اینترنت پرسرعت دسترسی دارند، فایل کتاب را به صورت یکجا نیز قرار داده‌ام. برای اینکار میزبانهای بسیاری را چک کردم. از بین آنها بهترین را انتخاب کردم. به جرات میتوانم بگویم که یکی از بهترین میزبانهای رایگان است. خودم فایلهایی با سرعت بیش از 700 کیلوبایت در ثانیه، از روی آن دانلود کردهام!

در زیر چند عکس از کتاب برای شما گذاشتهام. امید که همه بتوانید کتاب را دانلود کنید تا در مورد تخت جمشید بیشتر بدانید. در آینده نزدیک دیگر کتابهای اشمیت را هم روی همین میزبانها خواهم گذاشت.

============================================

دنلود کتاب

دانولد کتاب اشمیت درباره تخت جمشید، بخش یک (7/3 مگ)

دانولد کتاب اشمیت درباره تخت جمشید، بخش دو (5/4 مگ)

دانولد کتاب اشمیت درباره تخت جمشید، بخش سه (5 مگ)

دانولد کتاب اشمیت درباره تخت جمشید، بخش چهار (3/6 مگ)

دانولد کتاب اشمیت درباره تخت جمشید، بخش پنج (8/4 مگ)

دانولد کتاب اشمیت درباره تخت جمشید، بخش شش (9/5 مگ)

دانولد کتاب اشمیت درباره تخت جمشید، بخش هفت (3/0 مگ)

============================================

دانولد کتاب اشمیت درباره تخت جمشید، بصورت یک فایل (6/30 مگ)

============================================

خوهش می‌کنم اگر در دالود فایلها مشکلی وجود دارد در بخش نظرات مرا با خبر کنید.

برای نظر دادن به اینجا بروید

مشتی خاک بر دهان پورپیرار (24): پورپیرار - كعبه زرتشت - علم سایه ها و جعل

zulqarnain — Mon, 25 Aug 2008 06:56:18 GMT

یادی از یادداشت گران سنگ کیوان محمودی

زنگ تفریحی برای خنده به پورپیرار و طرفدارانش

امروز میخواهم سری به گذشته بزنیم و ببینیم ناصر بناکننده (= پورپیرار جعلی) چگونه طرفداران خود را نادان فرض کرده و چگونه در دشت خالی از دانش طرفدارانش ترکتازی میکند. به سال 1384 باز میگریدم و یکی از شاهکارهای پورپیرار را برای ایجاد یک زنگ تفریح، بازخوانی خواهیم نمود.

ناصر بناکننده (= پورپیرار جعلی) یادداشتی منتشر کرد با عنوان: درماندگی 1، مکعب. در ادامه خواهید دید که چه عنوان درستی بوده است. عنوانی که درماندگی نویسنده را به خوبی در معرض دید همگان قرار داد. خاخام ناصر پورپیرار یادداشت خود را اینگونه آغاز کرد:

تا آن جا که می دانم، لااقل یک مرکز ملی تحقیقات تاریخی، پس از آشنایی با تصرفات ضد فرهنگی به اصطلاح محققین و باستان شناسان دانشگاه کنیسه ای شیکاگو، در تخریب سه نیایشگاه آجری کهن، در سه سوی اضلاع مکعب نقش رستم، با هدف فضا یابی برای حک جاعلانه و جدید کتیبه هایی منتسب به شاپور اول دروغین و کرتیر از او هم دروغین تر، که در قسمت دوم بررسی های ساسانی، از مجموعه «تاملی دربنیان تاریخ ایران»، اسناد مرتبط به آن عرضه شد، با ارسال نامه ی رسمی، خواهان توضیح آن دانشگاه در مورد اقدامات انجام شده در سال های پس از ۱۳۱۶، در بنای سنگی مکعب نقش رستم شده است. دانشگاه شیکاگو برابر آخرین اطلاع، هنوز پاسخی بر سئوالات ارسالی نفرستاده، اما با کمال وقاحت و نادانی به حذف اسناد رسوا کننده پیشین از سایت خود و نصب عکس های جاعلانه و ساختگی جدیدی دست زده، که از فرط دستپاچگی، این چاره اندیشی، با میزان بزرگی از ندانم کاری و ناشیگری توام شده است. (وبلاگ ناصر پورپیرار، درماندگی 1، مکعب. 30 دی 1384)

به واقع پورپیرار میگوید که پس از چاپ کتابهایش توسط خودش لااقل یک مرکز ملی تحقیقات تاریخی (شما بخوانید دفتر مطالعات و تدوين تاريخ ايران به رهبری عباس سلیمی نمین!) از دانشگاه شیکاگو پرسیده است که چرا عبادتگاههای فرضی ایلامی را در کناره کعبه زرتشت نابود کرده است! ظاهرا دانشگاه شیکاگو نه تنها جواب نداده است بلکه به جعل عکس پرداخته و تلاش کرده است بگوید چنین چیزی وجود ندارد!

در این نوشتار قصد بررسی جامع نوشتار خیالبافانه پورپیرار را ندارم چون این کار به دقت و صحت توسط دوست عزیزم کیوان محمودی انجام شده است. اگر چه پورپیرار تلاش کرد پاسخی به او بدهد ولی به سرعت فهمید که در دام بزرگتری گیر خواهد کرد. در این یادداشت فقط می خواهم یکبار دیگر تجدید خاطره کرده باشیم با ادعاهای خاله زنکیِ پیرمردی مریض که خود را دانای عالم میداند.

در آن یادداشت آنقدر موضوع بامزه وجود دارد که آدم نمیداند از کجایش شروع کند. اما از آن میان به سراغ یک عکس میروم که ذات پلشت پورپیرار را آشکار میکند. در کشاکش رسوا کردن عکس سازی توسط انشگاه شیکاگو، ناصر پورپیرار این مورخ خود خوانده و قبله گروهک تجزیه طلب پانترک، عکس زیر را گذاشته و مینویسد:

عکس ۱۱، عکس تازه نصب شده در سایت دانشگاه شیکاگو از ضلع شرقی مکعب، در نیمه راه خاک برداری

این هم تصویر جدید دیگری است، که باز هم از همان دیوار شرقی مکعب، ظاهرا متعلق به میانه ی عملیات خاک برداری، در سایت دانشگاه شیکاگو و به آدرس زیر نصب کرده اند:

http://oi.uchicago.edu/OI/MUS/PA/IRAN/PAAI/IMAGES/PER/KZ/8E5_4.html

این عکس که با هدف ایجاد این توهم منتشر شده که مدعی شوند در نیمه راه حفاری دیوار شرقی هم اثری از سکوهای نیایش نیست، رسواترین و آشکارترین نشانه ی اعمال جاعلانه و ضد فرهنگی جاهلانه ای است که دانشگاه شیکاگو، حتی در این دوران سخت گیری فنی و فرهنگی مرتکب شده است. آدمی از خود می پرسد اگر دانشگاه پرآوازه ای به جای مقابله ی آکادمیک و عذرخواهی از فرهنگ بشری، به خاطر جعل جدید کتیبه هایی برای سلسله ی بی سند ساسانی، در بدنه های بنای مکعب نقش رستم و فریب دادن فرهنگ و تاریخ بشری، در این زمان نیز مرتکب جعل واضحی همانند عکس فوق می شود، پس باید درک کرد که کارشناسان چند دهه پیش آن ها چه مصیبت های بزرگی در سایت های کهن شرق میانه به بار آورده اند!!! حالا می خواهم که با دقت لازم و کافی در تصویر فوق به دلایلی که اثبات می کند تمام این عکس ساختگی است، توجه کنید. (وبلاگ ناصر پورپیرار، درماندگی 1، مکعب. 30 دی 1384)

دلسوزی یک ایران ستیز برای تاریخ ایران همانند اشک تمساح است. با مزه اینجاست تمام اعضای کمیتهای که دوست دارم آنها را اعضای کمیته ضد ایرانی 300 بنامم، همینگونه برای تاریخ ایران اشک تمساح میریزند.

پورپیرار، آشکارا و بدون هیچگونه پرده پوشی ادعا میکند که دانشگاه شیکاگو برای پاسخ دادن به ادعاهای او دست به جعل این عکس زده است!! البته اینکه ادعا دارد آن دانشگاه برای پاسخ به من این کار را کرده، فقط برای گفتن اینست که دیگران مرا آدم حساب میکنند.

استاد گروهک تجزیه طلب پانترک در اثبات جعلی بودن عکس، چیزهایی در عکس میبیند که ذات پلشت و روان مریض او را به نمایش میگذارد:

برای اطمینان بیش تر از ساختگی بودن این عکس کافی است به سایه ای توجه کنید که از کارشناس ایستاده در کنار کتیبه، بر زمین و دیوار منعکس است: در سایه، پاهای کوتاه و باریک و مجزای زنی مینی ژوپ پوشیده را می بینید که هیچ اثری از سایه ی مردی با شلوار در آن نیست، پاهایی که ناگهان به باسنی نسبتا چتری و بالا تنه ای ناپدید و مثلثی در حوالی شانه ها و گردن ختم می شود، که ظاهرا باید انعکاس دست های به کمر رفته ی صاحب سایه فرض کنیم!!! و بالاخره سری که در یک بازسازی سر به هوا به صورت خربزه ای ساخته اند!!! این سایه از هر جانب که نگاه می کنیم، در اجزاء و در کل، چندان با اسکلت کارشناس صاحب سایه بی تطابق و تناسب است که گویی سایه ی کارشناس کلاه انگلیسی به سر، در حین انعکاس، تغییر جنسیت داده است!!! آیا چه گونه و با چه زحمت و مرارت و هزینه ای چنین احمقان در جعل هم ناتوان را، در منظر باستان پرستان کله پوک ما به صورت پروفسورهای عالی مقام درآورده اند؟!!! (وبلاگ ناصر پورپیرار، درماندگی 1، مکعب. 30 دی 1384)

استاد پروفسور مکتب نرفته ناصر پورپیرار، این دانشمند فرهیخته، دانای تمام علوم و فنون، دانش سایهها را نیز به علم بیکرانه خود اضافه فرمودند، ولی ناخواسته، روح زن باره خود را به نمایش گذاشته است که در یک عکس سیاه و سفید هم به دنبال ... است. پورپیرار با کلماتی بچگانه تلاش دارد ثابت کند این عکس کامپیوتری و جعل جدید (بعد از سال 1382) است!! احتمالا با فوتوشاپ هم درست شده است!

حال برای اینكه به علم والای پورپیرار بخندید به این عكسها نگاه كنید و به خود پاسخ دهید اگر سایه ها اینقدر گول زننده هستند چگونه پورپیرار آن زن را دیده است؟!

فكر كنم نیازی به نوشتن چیز جدیدی نیست و تنها باید به حرفهای پورپیرار در دیدن یك زن و جعلی دانستن عكس خندید.

کیوان محمودی برای پاسخ به ادعاهای بیمایه پورپیرار عکسی را از صفحه 29 کتاب اشمیت آورده است. آن کتاب با نام (Persepolis III, Royal Tombs & Other Monuments) در سال 1970 منتشر شده است. بر این اساس جناب محمودی ثابت کردند که عکس 36 سال قبل منتشر شده است. در اینجا هدیه ای برای دوستان دارم که صد البته برای پورپیرار جعل زده بسیار دردآور خواهد بود. انتشار رسمی این عکس نه در سال 1970 بلکه در سال 1939 بوده است!!! نگاه کنید:

تصویر صفحه 104 کتاب اشمیت،

Schmidt, E. R. (1939) Treasury of Persepolis & Discoveries in Homeland of Achaemenians. The University of Chicago Press. Chicago, Illinois. NO. 21,

پس اگر ادعای پورپیرار مبنی بر جعل این عکس پس از انتشار کتابهای او درست باشد، باید بپذیریم که پس از سال 1382 یعنی (2003 میلادی) دانشگاه شیکاگو از لو رفتن قضیه آگاه میشود! برای همین دستور میدهد در همان سال، عکس جدیدی با کامپیوتر و با برنامه فوتوشاپ جعل شود و همزمان در سال 1939 منتشر گردد!!

خیلی بامزه است که پورپیرار ادعا دارد عکسی برای پاسخ به خوابهای او در امروز جعل شده است که متعلق به 1939 میلادی است!!!

آیا حق نیست پورپیرار را همانی خطاب کنیم که دیگران را به آن خوانده است؟

آری. او احمق کله پوکی است که درمانده شده است.

نکته اخلاقی این یادداشت برای عباس سلیمی نمین است که با حمایت از پورپیرار آبروی خود را حراج کرده است.

===================

بررسی اسناد پوریم شناسی پورپیرار -قسمت هجدهم

پاسخ به تحریفگران تاریخ و بدخواهان ایران

پورپیرار - پوریم و اشکانیان

zulqarnain — Sun, 15 Jun 2008 09:49:18 GMT

ناصر بناکننده (=پورپیرار جعلی) مدعی است که نوشتههای او صدها مدرک دانشگاهی و هزاران کتاب را به کاغذ باطله تبدیل کرده است!!!!

در ادامه یکی از این نوشتههای کاغذ باطله ساز پورپیرار را خواهید خواند.

قضاوت با شما.

=======================================

۱- پوریم و حلقه ازدواج پورپیراری

۲- ارشکوس !

نوشته جناب «یک رهگذر»

بخشهایی از نوشته با اجازه ایشان ویرایش شده است

--------------------------

ارشکوس!!!

یکی از موانع اساسی در راه اثبات پدیدهی صهیونیستی پوریم، وجود انبوهی از آثار شاهنشاهی اشکانیان است. ناصر پورپیرار که با وجود سکهها و نقوش و ... نمیتوانست اشکانیان را نفی کند در یک اکتشاف شبانه و برای شاد کردن صهیونیسم و اثبات درستی تورات، نسبت به اثبات پسر خالگی میان اشکانیان و یونانیان در پایان نامه دوره دیپلم خود (که آخر هم رد شد!!!) اقدام کرد!!! در این میان او استدلالات (بخوانید توهمات!!!!) زیادی آورد، یکی از آنها «حلقه ازدواج» بود که در یادداشت قبل به میزان صحت و دقت نظر او دست یافتید.

اما یکی دیگر از بافتههای این مورخ شرقی (!!!) در راه برقرار کردن نسبت پسرخالگی میان اشکانیان و یونانیان واژه "ارشک" است.

پورپیرار در کتاب اشکانیان خود که بهتر است ستایش نامه اسکندر مقدونی بدانیم، مینویسد:

بر یک سلسله از این سکههای به ظاهر اشکانی لقب مشترک «ارشکوس» را مییابیم که در سکههای سلوکی نیست! ..... این گونه سکهها کاملا به دورانی معین منحصر است و پیش و پس از آن، هیچ نشانهای از این سکههای با لقب «ارشکوس» یافت نمیشود (پورپیرار، کتاب اشکانیان ص 261)

میبینید که پورپیرار در کتابش چنین نگاشته که بر سکههای اشکانی نامی مشترک وجود دارد: ارشکوس.

البته از این استاد زبان یونانی (!!!) باید پرسید که چگونه تلفظ نوشتهی یونانی APΣAKOY را به فارسی ارشکوس خوانده است!!!! چون نکته بامزه اینجاست که در یونانی شین نداریم!!! از پورپیرار این استاد زبانهای مرده و زنده (!!!) بپرسید این شین را از کجا آورده است؟ البته پاسخ روشن است: برای کسی که این همه قوه تخیل دارد تا تئوری پرداز پوریم صهیونیزمی شود، افزودن یک «شین» ناقابل به الفبای یونانی آن هم در 2000 سال قبل چه سختی دارد؟! جالب این است که او همه را متهم میکند عمدا «ش» را «ز» خواندهاند تا ریشه لغت ارشک پنهان بماند!!!! (در این مورد با یکی از دوستان در یونان مکاتبه کردم، پاسخ ایشان در مورد وجود ش در یونانی چنین است: there is no special letter for the sound SH because this sound is not often used in our language. (ایران))

حال سری به نظرات وبلاگی پورپیرار میزنیم: او مینویسد:

بر تمام این سکه ها، بدون استثنا، یک عنوان عمومی حک است، که شاخص و خالصه ی سکه های مهاجران یونانی در ایران شمرده می شود و هرگز بر هیچ سکه ی دیگر یونانی و از جمله سکه های سلوکی بین النهرین، چنین عنوانی دیده نشده است: ارشکوس ...

به آسانی «ارشکوس» را یک اصطلاح حکومتی، روحانی و اشرافی یونانی می بینیم که در عین حال به بازسازی نیز اشاره دارد و از آن که این واژه ی مستقل بر سکه های دارای نام و بی نام به طور یکسان حک شده، پس منطقی است آن را اشاره به موقعیتی عمومی برای مهاجرین یونانی، شامل مفاهیم اشرافی، حقوقی، سیاسی، مذهبی و دولتی و با برداشتی نزدیک به «حاکمین مؤسس» و یا حتی «حکومت در تبعید» بدانیم (مدخلی بر ایران شناسی بی دروغ و بی نقاب،۹۰)

بنابراین از این حرف پورپیرار نتیجه میگیریم که:

1- بر خلاف کتابش که ارشکوس بر برخی سکههای اشکانی بود، حالا بدون استثنا بر همه حک شده است

2- وجود واژه ارشکوس شاخص و خاصه سکههای اشکانی (به قول پورپیرار مهاجران یونانی) است

3- ارشکوس بر طبق منطق پورپیرار "حکومت در تبعید" معنی میدهد!!

4- ارشکوس یک اصطلاح حکومتی، روحانی و اشرافی یونانی است!!!!!!

اما پورپیرار که به آلزایمر شدید مبتلاست، طی 5 یادداشت، یکبار دیگر همه یافتههای خود را ببخشید بافتههای خود را فراموش میکند و مینویسد:

اگر آن نام من درآوردی و فاقد معنای ارشک را برداریم، که بر هیچ سکه ی به اصطلاح اشکانی نیامده است، تمامی دیگر نشانه ها به رسوم هلنیسم و فرهنگ یونان مربوط است. (ناصر پورپیرار - مدخلی بر ایران شناسی بی دروغ و بی نقاب، 95)

بله!! همان طور که میبینید او حالا میگوید:

1- ارشک اصلا فاقد معناست!! و نامی من در آوردی است!!!

2- بر هیچ سکهی اشکانی نیامده است!!!!

انگار نه انگار که همین استاد و پروفسور مکتب نرفته بی دیپلم، وجود این واژه را شاخص سکههای اشکانی میدانست!!! واقعا که این همه پر رویی تنها شاخص و خاصه پورپیرار (= بناکننده) است.

به اینگونه نوشتار و تفاسیر من در آوردی پورپیرار چه نامی بنهیم؟ همان اصطلاحی برازنده پورپیرار است که خودش در یادداشت 96 به کار برده است! فوق ابلهانه!

او سپس با آوردن این تصویر مینویسد:

بر این سکهی بدون نام هم، سلوود و احتمالا در یکی از مکاشفات و الهامات شبانه اش، نام اردوان اول اشکانی گذارده است!!! علائم مندرج بر پشت این سکه هم با آن دو سکهی بی نام قبل کاملا برابر است و همان فرشته ی نیکه را مشغول تعارف حلقه ی اتحاد و پیروزی به حاکم بر آمفالوس تشسته میبینیم، که لقبی ندارد و تنها بازیلیوس آرزاکوس، به تقریب با معنای شاه در تبعید خوانده شده است. (ناصر پورپیرار - مدخلی بر ایران شناسی بی دروغ و بی نقاب، 96)

اکنون او ادعای دیگرش را فراموش میکند که در یادداشت 90 خودش واژه ارشک را به تنهایی "شاه در تبعید" خوانده بود!! و حالا اصطلاحی را که او بازیلیوس آرزاکوس میخواند، تازه به تقریب شاه در تبعید میداند که آن هم خوانده شده است!!! و یادش رفته که خودش آن را این گونه خوانده بود نه دیگران!!!

بنابراین جمع بندی نظرات پروفسور بی دیپلم ما، خاخام ناصر بناکننده راجع به ارشکوس این میشود:

در کتاب پورپیرار ارشکوس بر یک سلسله از سکهها دیده می شود

1- در یادداشت 90 او بر تمامی سکه ها این عبارت آمده

2- سرانجام در یادداشت 95 بر هیچ سکه ای نیامده است!!!

3- دست آخر این که در یادداشت 96 او این عنوان به «بازیلیوس آرزاکوس» تغییر مییابد که به تقریب شاه در تبعید معنا میدهد!! و آن هم خوانده شده!!! (احتمالاً سرورانش در حزب توده برایش خوانده اند!!!)

بنازم به این حافظه!!! بیچاره پانترک ها که به چه استاد با حافظهای دل بسته اند!!!!

از این دست تناقضات که دیگر برای وی عادی شده بگذریم،

احتمالا منظور او این سکه بوده است:

و نوشتهای که او آن را بازیلیوس آرزاکوس میخواند همان ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΡΣΑΚΟΥ است که بر پشت سکه حک شده است. نکته بسیار خندهدار و لو دهندهی اوج بیسوادی جناب خاخام پورپیرار اینجاست که چیزی که در اینجا آرزاکوس خوانده است، همان واژهای است که در کتاب اشکانیانش با کلی صغرا کبرا، به فارسی «ارشکوس» خوانده بود!! و دیگران را متهم کرده بود که برای پنهان کاری «ش» را با «ز» عوض کردهاند!!!!

حال از این استاد مقواساز بپرسید: اگر به قول خودش Σ در واژه ΑΡΣΑΚΟΥ صدای «ش» میدهد و اشکانی سازان آن را «ز» خواندهاند!!! پس پورپیرار این «ز» را در «ΑΡΣΑΚΟΥ» از کجا آورده است؟

پاسخ روشن است. این «ز» دم خروسی است که بیسوادی پورپیرار را نشان میدهد که حتی بر نوشتار خودش نیز مسلط نیست.

بر خلاف چرند نویسی پورپیرار که نشانه بیسوادی مطلق اوست، این واژه چنین معنا میدهد: "شاه، ارشک"

این که چگونه پورپیرار هر دو واژه ΒΑΣΙΛΕΩΣ و ΑΡΣΑΚΟΥ را که یکی به ΩΣ... و یکی به ΟΥ ... ختم میشود، به ... وس ختم میکند، نشان از تخصص (!!!) او در خواندن خط یونانی دارد!!! فقط به قول داریوش کیانی: « دانسته نیست این نابغه بیهمتای زبان شناسی و نیز باستان شناسی، تاریخ، انسان شناسی و ... چرا تا پیش از انتشار مجموعه «تاملی {بخوانید تخیلی!!} در بنیان تاریخ ایران» جامعه جهانی علم را از بهرهمندی از این همه دانش و نبوغ محروم نگه داشته بود؟!!!

این استاد و پروفسور مکتب نرفته، این اندیشمند دیپلمه، این مورخ خود خوانده، پاسخ دهد که چگونه ΑΡΣΑΚΟΥ را به فارسی یکبار ارشکوس می خواند و بار دیگر آرزاکوس؟!!

برای اینکه جشن شما در خندیدن به پورپیرار کامل گردد به عکس زیر نگاه کنید.

سکهای سلوکی. در بالای سکه نوشته شده است: ΒΑΣΙΛΕΩΣ و در پایین آن نوشته شده: ΣEΛEYKOY

این دو واژه اینگونه خوانده میشود: BASILEÔS SELEUKOU

طبق یونانی خوانی پورپیرار (!!!) آن را باید بازیلوس سلئوکوس خواند که البته اینگونه خوانده نمیشود. البته اگر به شیوهای که در کتابش یونانی خوانی کرده است باید آن را باشیلوش شلئوکوس خواند!!!!

حتما طبق نظر استاد دیپلمه ناصر پورپیرار نام درست سلسله سلوکی، شلوکی است!!!

خدا به پورپیرار عقلی دهد تا در عرصه ای که دانش آن را ندارد پا نگذارد.

برای نظر دادن به اینجا بروید

رهبر انقلاب: تخت جمشید مایه افتخار ملت ایران است

zulqarnain — Sun, 15 Jun 2008 09:48:17 GMT

رهبر انقلاب: تخت جمشید مایه افتخار ملت ایران است(سایت آفتاب)

حضرت آیت الله خامنه ای با اشاره به تلاش برخی کشورها برای ایجاد مفاخر مصنوعی تاریخی تاکید کردند:

مفاخر حقیقی تاریخ ملت ایران، موجب تقویت اعتماد به نفس ملی است ولازم است مورد توجه بیشتر قرار گیرند

ایشان برخورداری شیراز از حرم مطهر حضرت احمد بن موسی (ع) (شاهچراغ) و چند امامزاده عالی مقام دیگر را امتیازی کم‌نظیر برای استان فارس خواندند و خاطرنشان کردند:

شیراز بعد از مشهد و قم، سومین حرم اهل بیت (ع) است و این برجستگی و محوریت، باید در تبلیغات عمومی و رسانه‌ای و هنگام تخصیص اعتباراتِ گوناگون، مورد توجه قرار گیرد تا دلهای مشتاقان در داخل و خارج از کشور بیشتر متوجه قداست و اهمیت این بارگاه مهم شود.

لزوم برنامه ریزی برای رونق گردشگری در استان فارس از دیگر نکاتی بود که رهبر انقلاب اسلامی در این دیدار مورد اشاره قرار دادند و یادآور شدند حرم مطهر احمد بن موسی (ع)، آثار تاریخی، و آرامگاه مفاخر علم و هنر و ادب از جمله حافظ و سعدی، جزو جاذبه‌ها و ظرفیتهای گسترده گردشگری استان است که می‌توان با تبلیغات صحیح، این ظرفیتها را بسیار فعال کرد.

رهبر انقلاب اسلامی با اشاره به دو نگاه متفاوت به آثار تاریخی قبل از اسلام از جمله تخت جمشید افزودند:

از یک منظر، این آثار متعلق به جباران تاریخ ایران است و نفرت از استبداد و جباریت، اینگونه آثار را در چشم و دل انسانها از جمله متدینین، بی جاذبه می‌کند اما از جنبه مثبت، نباید فراموش کرد که این آثار، به هرحال محصول سرپنجه هنرمند، ذهن خلاق، روحیه بلند نظر و ذوق و ابتکار ایرانی است و این واقعیات، تخت جمشید و دیگر آثار تاریخی را در سراسر کشور، مایه افتخار ملت ایران و جزو مفاخر تاریخی این کشور قرار می‌دهد.

برای نظر دادن به اینجا بروید

همه دروغگو هستند بجز پورپیرار

zulqarnain — Sun, 15 Jun 2008 09:44:18 GMT

در ادامه یکی از این نوشتههای کاغذ ساز پورپیرار را خواهید خواند.

قضاوت با شما.

=======================================

1- پوریم و حلقه ازدواج پورپیراری

نوشته جناب «یک رهگذر»

بخشهایی از نوشته با اجازه ایشان ویرایش شده است

--------------------------

ناصر بناکننده (یا همان پورپیرار جعلی) در یادداشتهایی با نام مدخلی بر ایران شناسی بیدروغ و بینقاب، تلاش دارد حرفهای بیمایه خود را به شیوهای بیمایهتر از اصل حرفها اثبات کند.بهینه است سری یادداشتهای او را «ایران شناسی پر از دروغ و کلک» بنامیم.پورپیرار در یادداشت 87، این عکس را گذاشته و زیر آن نوشته است که:

تمام این گونه مباحث را درباره ی این زینت آلات زنانه ی ۳۵۰۰ ساله نیز می توان گشود، که نمونه های فراوان دیگری هم به صورت دست بند و گردن آویز در حوزه های مختلف زیست اقوام کهن ایران یافته ایم. اگر از قبیل این گونه نیازمندی های زنانه را، که در زمره ی نخستین لوازم هر پیوند زناشویی و جذب عروس است، در پی عهد هخامنشی و اقدام به قتل عام پوریم، در هیچ کجای این سرزمین حتی به میزان یک حلقه ی مسی برای انگشت یک عروس روستایی هم نیافتهایم، آیا سقوط مراسم عروسی و فقدان عروس را اساس این تغییر بگیریم، یا گمان کنیم که زنان ایرانی، به دنبال عهد خشایارشا، تا زمان صفویه، به زیورآلات اعتنایی نداشته اند؟!!! (ناصر پورپیرار - مدخلی بر ایران شناسی بی دروغ و بی نقاب، ۸۷، ۲/۶/۱۳۸۶)

از این نوشته پورپیرار چنین برداشت میشود:

1- انگشتری و گوشواره از زینت آلات 3500 زنان بوده است

2- نمونههای فراوانی از آنها در ایران باستان یافت شده است

3- حلقه عروس، یکی از نشانههای اصلی وقوع ازدواج است و نبود آن به معنای فقدان ازدواج است.

4- زن ایرانی همیشه به زیور آلات توجه داشته است و استثنای زمانی وجود ندارد.

نکتهای که در نگارشگری پورپیرار زیاد به چشم میخورد ادعاهایی است که پورپیرار، اصل را بر درستی آنها قرار داده و معمولا با فعلهایی همچون: میدانیم، اثبات کردهایم، نشان دادهایم، یافتهایم، نیافتهایم، و ... ، تلاش دارد خود را یک پژوهشگر و در جریان امور نشان دهد!!!

اشکالی ندارد آرزو بر آرزومندان عیب نیست!

اما پرسشی که برای بنده پیش میآید اینست که آقای ناصر بناکننده (پپورپیرار جعلی) از روی چه نشانهای تشخیص دادهاند این حلقهها مخصوص ازدواج است و زینتی نیستند؟! فکر نکنم روی آنها چیزی درباره دو گل ناشکفته عروس و داماد (!) نوشته شده باشد. عکس زیر تعدای انگشتری، متعلق به سلسله دوازدهم و هجدهم مصر باستان را نشان میدهد. آیا اینها هم برای ازدواج هستند؟ کدامیک؟ بر چه اساسی؟

حال ببینیم این آقای پورپیرار که نمونههای فراوان از زیور آلات در حوزههای مختلف زیست اقوام کهن ایران یافته است، و با تلاش فراوان نتوانسته از زمان خشایارشا تا صفویه یک حلقهی مسی برای انگشت یک عروس روستایی پیدا کند و به همین دلیل به اثبات پوریم مورد ادعای صهیونیستها پرداخته است، در ادامه چه معجزهای از خود بیرون خواهد داد. پورپیرار یکی از سنت های هلنی را رد و بدل حلقه ازدواج می داند:

علاوه بر فرشته ی نیکه، که پیش تر دیدیم حلقه ی مودت و پیروزی را در سکه های معروف به اشکانی به حاکم عرضه می کرد و یا فراز سر او نگه می داشت، در سکه های مهاجران یونانی در ایران، تقدیم حلقه به عنوان نشانه های پیوند میان زن و مرد، و در این سکه ها حاکم و ملکه نیز، بسیار مرسوم و متعدد است. آیا این همان حلقه ای نیست که اینک در اندازه ی انگشتان دست زنان و مردان و به عنوان علامت پیوند زناشویی کوچک کرده اند و آیا می دانید که رد و بدل کردن انگشتری در مراسم ازدواج نیز عمر بسیار کوتاهی دارد و عجیب است که در بقایای باستانی از نمونه های انگشتری، در شرق میانه، موردی به عنوان حلقه ی ازدواج نمی توان یافت و از آن هم عجیب تر این که نزدیک به تمامی انگشتری های به جای مانده در سراسر جهان اسلام مردانه است و در مورد ایران فقط از صفویه به این سو تاریخ ساخت و شناس نامه ی واقعی دارد .................... بدانیم که بر اساس یافته ها و بقایای موجود، تبادل و تقدیم حلقه، به صورت انگشتری، در مراسم زناشویی مسلمین، یک سمبل کوچک شده و برگرفته از روابط هلنی است که در دوران اخیر رواج داده اند و انعکاس باستانی آن را در این سکه های یونانی به خوبی شاهدیم (ناصر پورپیرار - مدخلی بر ایران شناسی بی دروغ و بی نقاب، ۹۸، ۱۲/۷/۱۳۸۶)

متن بالا چه میگوید؟

1- تقدیم حلقه (و نه انگشتر) نشانه ازدواج است

2- آن حلقه، اینک کوچک شده و به عنوان حلقه ازدواج کاربرد پیدا کرده است

3- برخلاف یادداشت 87، که رد و بدل شدن حلقه ازدواج قدمتی پیش از هخامنشی داشت، در یادداشت 98، یک دفعه قدمت خود را از دست داده و به دوره هلنی پرواز میکند!!

۴- برخلاف یادداشت 87، که در آنجا حضرت استاد نمونههای فراوانی از نخستین لوازم پیوند زناشویی در حوزه زیست اقوام کهن ایران (یعنی حلقه ازدواج) پیدا کرده بودند، در یادداشت 98، یعنی حدود 40 روز پس از آن کشفیات‌ (!!)، یک دفعه همه آن کشفیات خود را فراموش کرده و با همان قدرت دوباره کشف میکنند که در بقایای باستانی از نمونههای انگشتری، در شرق میانه، موردی به عنوان حلقهی ازدواج نمی توان یافت.

شما نام اینگونه نوشتن و بحث کردن را چه میگذارید؟

جایی که در بحث، «بودن حلقه» به کارش میآید، به سادگی و با قدرت کامل وجود حلقه ازدواج را تا 3500 سال پیش به عقب میبرد و سپس با ادعای پیدا نشدن حلقه مسی برای یک دختر روستایی! اثبات میکند که ایران خالی از سکنه بوده است!!!!

و جایی که «نبود حلقه ازدواج» باعث چرخش چرخ ماشین دروغ نویسی او میشود، با همان قدرت قبل اثبات میکند که اصلا در شرق میانه چیزی به اسم حلقه ازدواج وجود خارجی نداشته و یافت هم نشده است!!!

نکته بامزه اینجاست که در حین نگارش چنین دروغ و دغلهایی، همه باستان شناسان دنیا را دروغگو، دروغ نویس و جاعل خطاب میکند! صد البته اینکه دیوانهای همه را دیوانه بداند نه تنها عجیب نیست، بلکه از اصالت دیوانگی او خبر میدهد!

آیا نوع نوشتار پورپیرار چیزی جز درون نویسی، دروغ پراکنی، شمامورتی بازی و شیادی است؟

آیا او هدفی جز تحمیق طرفدارانش را دارد؟

آری، شایسته است یادداشتهای او را «ایران شناسی پر از دروغ و کلک» بنامیم.

=====================================

بررسی اسناد پوریم شناسی پورپیرار - قسمت ۱۴

بررسی اسناد پوریم شناسی پورپیرار - قسمت ۱۳

خلیج همیشه فارس (اقدام یک موسسه مذهبی در حمایت از نام خلیج فارس)

برای نظر دادن به اینجا بروید